Je zal als ouders maar "Jarne" in je hoofd hebben als voornaam voor je aanstaande zoontje.
Na een Jan, een Jasper zijn de straat en de vriendenkring intussen ook een Joren, een Jonas (x2) en een Jolan rijker. En dan is Ingrid zwanger. Uitgerekend een weekje voor ons. Een zoontje, mogen we ook al weten.
We hebben er met Oudjaar met z'n allen nog over gelachen: de traditie om jongens te voorzien met "J" als eerste letter. Toen we ons oog op de naam "Jarne" lieten vallen, stonden we er niet eens bij stil. Maar er zijn op dat laatste avondmaal van 2007 nog een aantal "J"-voornamen genoemd. Het zweet breekt je dan even uit.
Maar nee, het wordt géén voornaam met een "J", verzekeren Ingrid en Rony ons. Wat bleek echter?
Op 19/feb is Arne geboren. Géén voornaam met een J. Maar hooguit één luttel lettertje verschil dus.
Vind je dan op 1,5 week een andere naam? Maar nee, je zet 'm altijd af tegen je eerste keuze. Niks is dan goed genoeg, laat staan beter. Dus is het Jarne gebleven. En zo heet onze jongste.
We hebben Ingrid bij de geboorte wel direct gebeld. Kwestie van het haar toch zo vroeg mogelijk te vertellen. Ze kon ermee lachen. Waarvoor dank, Ingrid! (En vooral langs deze weg toch ook nog 'ns een dikke proficiat.)
Onze kapper had zelfs familie waar een Jarne en een Arne broers zijn, hoorde ik deze week nog.
Maar het blijft een grappig verhaal. Nuja, en dat er nog veel voornamen met een "J" mogen bijkomen :-)
PS Morgen Jarne aangeven op het stadhuis, hoera ;-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten