Kleine meisjes worden groot

Nog iets dat de geboorte van Jarne ons heeft doen inzien: Elien wordt groot. Dé dag waarop ze groot geworden is, kan ik me niet herinneren. De dagen waarop ik ingezien heb dat ze groot geworden was, zijn amper te tellen. Er waren er zo al tientallen. En van die dagen zullen er nog minstens wel tientallen volgen.

Je eigen kinderen zie je elke dag. En op één dag tijd worden ze natuurlijk niet zoveel groter. Maar over een periode is dat wel anders: als je beseft dat Elien ooit zo klein was (zelfs heel wat kleiner) als Jarne nu. Als we fotootjes van haar van vroeger opnieuw bekijken. En wat als mensen Elien een maandje niet gezien hebben? "Kijk eens hoe groot ze weer geworden is": de woorden klinken telkens weer cliché. Maar even vaak blijken ze terecht!

Onze Jarne is nu echt nog zo'n mini-mensje. Verderlicht om op te pakken. Spreekwoordelijk nog passend op één hand. Of minstens toch op één arm. Heel broos en afhankelijk ook. Maar Jarne zal snel zijn als Elien nu: een forse pak. Stevig rechtopstaand en zelfstandig. Als ze dan toch 'ns in je armen springen, voel je dat wel al.

We zullen bij Jarne maar dubbel zo hard genieten van elke moment. Want voor we het weten, is hij misschien wel groter dan zijn ouders.

Ondertussen vind je op de fotostek nog wat extra fotootjes. Ga dat zien!

Elien 2 weekjes oud.

Jarne nu.