En als oud-wielrenner (zij het van bescheiden niveau!) bloedt mijn hart. Als ik zie hoe het conflict in de wielrennerij tussen de UCI en ASO escalleert: een ondertussen wel heel erg diepgeworteld probleem. Geld & macht, daar gaat het om. Maar hoe moet het verder? Om die vraag te kunnen antwoorden, moeten we even terug in de tijd.
In de aanloop van het wielerseizoen 2005 riep de UCI de Protour in het leven. Vol goede bedoelingen. Hun drijfveer? Professionalisme. Op zich een holle term natuurlijk. Maar om structuren te kunnen uitbouwen. Met goede organisaties, begeleiding, carrière-uitbouw van renners, de link met jeugdwerking ook, de juiste renners op de juiste koersen: kortom, zekerheid, sportief en financiëel. Dat plaatje klopt op zich. Continuïteit bij de ploegen voorop: 4-jarige Protour-licenties van de UCI in ruil voor 4-jarige financiële commitments vanwege de sponsors. Meerjarenplanning als sleutelelement in elke strategische organisatie: durven denken op lange termijn, niet alleen op korte.
Maar niets voor niets. De pasmunt voor sponsors die investeren was het recht aan de start te komen van "dé wedstrijden". Protour-ploegen mochten zeker zijn van hun plekje in alle grote races. Althans, dat was de bedoeling. De goede bedoeling van de internationale wielerunie, die opkomt voor de uitbouw van haar sport.
Maar hoe goed bedoeld allemaal ook, hier wringt het schoentje. In pokertermen begint hier eigenlijk een streepje bluf vanwege UCI. Noem het een leugentje om bestwil. Maar beloven dat je mag starten, moet je wel kunnen waarmaken. Beslissen wie start en de facto ook wie niet start, vergt macht, véél macht. En dat was buiten een ander machtsblok gerekend. Blijkbaar had er in Frankrijk nog iemand de nodige kaarten in handen.
ASO is geen klein broertje. Met de Ronde van Frankrijk zwaaien ze de plak in dé rittenkoers van het jaar, aangevuld met het toch ook niet onbelangrijke Parijs-Nice. Als dagwedstrijden hebben de touwtjes in handen van Parijs-Roubaix, maar ook Luik-Bastenaken-Luik, de Waalse Pijl en Parijs-Tours. Kortom, de organisatie achter zowat de helft van de grote koersen. Je kan zeggen dat de ASO in de eerste plaats een winstgevende organisatie is. Maar wie zoveel betekent in de wielersport, laat zich natuurlijk niet zomaar passeren. Organisaties gaan over veel geld. En dan wil je ook wat in de pap te brokken hebben. En laat je niet zomaar de kaas van je bord eten. Zelfs niet zelfs door een internationale wielerunie.
En blijkbaar had UCI met ASO op voorhand helaas géén afspraken over de Protour gemaakt. Goeie afspraken maakt goeie vrienden. Er is niks mis met een streepje lobby'en. Maar we kunnen nu alleen maar vaststellen dat er op voorhand niet (genoeg) gelobbyd is over de Protour.
Vorig jaar kreeg Unibet - in ruil voor hun sponsorinvesteringen - wel een Protour-licentie. Maar vond de ASO dit maar niks. En dus mocht Unibet nergens starten. Het zal jouw sponsorbeslissing maar eens zijn. ASO wou met de Protour niks te maken hebben. Dus zette de UCI voor 2008 rittenwedstrijden als de Tour Down Under en de Ronde van Polen op de Protour-kalender. En wordt voor de toekomst nagedacht over een Ronde van China in de Protour. Internationalisering van de wielrennerij is een nobel doel, maar geen excuus om een Parijs-Nice qua UCI-punten te degraderen tot een veredelde kermiskoers: een compleet absurde en scheefgetrokken situatie.
En het wielerseizoen 2008 is amper begonnen. Of de winnaar van de Tour 2007 mag in 2008 niet starten. En je zal als renner maar ingeschreven zijn voor Parijs-Nice. Je ploeg tekende een akkoord met ASO om sowieso te starten. En van de UCI mag je dan wel een boete betalen, maar riskeer je ook een schorsing van 6 maanden én kan je het wereldkampioenschap op je buik schrijven. De ironie ten top: bestraft worden omdat je koerst.
En dat bluffen kan nog wel even doorgaan. Mijn gok is dat d'er wel naar Nice gefietst zal worden. De Franse ploegen willen sowieso starten. En de ASO zal de deelname van de Tour wel linken aan de loyauteit van de ploegen in deze huidige tijden. Mijn gok is dat de UCI effectief zal gaan schorsen. En dan zijn we weer voor enkele maanden vertrokken. Minstens. Want een splitsing van de wielrennerij hoort vanaf dan ook tot de mogelijkheden. En daar wordt niemand beter van.
Maar hoe moet 't dan wel verder?
Wel, praten werkt. Niet toevallig ook de lijfspreuk van mijn werkgever ;-) Tijd voor overleg dus.
Hopelijk kruipen de juiste mensen aan tafel. Voor een open babbel. Natuurlijk zijn de principes verzoenbaar. Als iedereen de zaken in een breed kader bekijkt, zullen we dit wel inzien. Continuïteit, zekerheid en inbreng van zowel organisatoren, renners als ploegen, da's haalbaar.Maar dit kan alleen mits een herverkaveling van de verantwoordelijkheden en belangen. Er staan het wielrennen sowieso politiek woelige tijden te wachten. Elk goed conflict heeft een katalysator nodig. De UCI zal wel doorhebben dat het niet langer rechter én partij kan zijn in deze. Als er in de komende maanden een nieuwe figuur, sterke opstaat, het zij zo. Er zijn geruchten dat Wouter Vandenhaute zich op het front begeeft: visie en ondernemerschap te over, dat zit wel goed. En misschien is de wielrennerij net als F1 inderdaad wel gebaat met een Ecclestone-like despotische figuur: de touwtjes in handen, de koek verdeeld, geen gezever, volop tijd voor de sport en de bijhorende passie.
En laat ons in dat kader alvast starten zondag. If only voor de sport en de traditie van de koers. Hopelijk wordt het vooral sportief een interessante Parijs-Nice en een mooi vervolg voor het wielerseizoen. Dat het verder even spannend mag verlopen zoals het afgelopen weekend in België geopend is. Dat denkt de wielerliefhebber dan!
En bij deze nu weer alle tijd voor zoonlief ;-)
PS Voor de volledigheid in de actuele tijden... ik heb "helaas" ook géén centjes bij LGT :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten