"Wittekopje". Oma gebruikte het koosnaampje zaterdag nog. En door ons hoofd flitste het ook al een paar keer de voorbije 2,5 week (zo oud is Jarne nu). En het is goed bedoeld: Jarne heeft een echt zalig, superschattig lichtblond kopje haar. Maar dat zal wel nog veranderen.
Elien had bij de geboorte pikzwart haar. Ze had nog meer haar dan Jarne. En omdat de weelderige haardos ook zo donker was, viel het heel hard op. Uitvallen heeft het niet gedaan. Zelfs zo'n kale plek achteraan kreeg Elien niet: ze draaide haar hoofd altijd opzij, vandaar. Elien heeft ondertussen wel een veel lichtere haarkleur: ondertussen houdt haar haardos het midden tussen blond en bruin. Van pikzwart naar "peper en zout" dus.
Wie weet valt 't bij Jarne wel uit. Of gaat hij net naar zwart, de omgekeerde weg van grote zus. Maar ja, noch papa, noch mama hebben zwart haar. Dus écht groot is die kans niet. Wie weet blijft hij in de running voor de remake van De Witte (van Zichem)? Of wordt 't gewoon blond?
Of misschien krijgt zijn overgrootmoeder gelijk: "precies het haar van oma". En die is ondertussen "hoogblond".
Niet dat het voor ons veel verschil uitmaakt. Het is alleen weer één van die vele, curieuze dingen aan kinderen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten