zaterdag 27 maart 2010

Onze apple is gevallen

Sarah zegt altijd dat ik spreekwoorden combineer. Voor één keer bewust... "de appel valt nooit ver van de boom" en "onze frank is gevallen". Maar de euromuntjes zijn ondertussen al 8j onder ons. En sinds vorige week de MacBook ook.

Onze pc was amper twee. Maar overleefde vorige week de trip van Praag naar België niet. Een gebarsten scherm later - verder werkt de pc nog - sta je in België en denk je: koop ik hier een nieuwe of in Praag? Want omdat ook de adaptor, het moederbord en de webcam duidelijke sleet aanwezen, had repareren geen zin. En werd de nieuwe wegens ontevreden geen Dell.

Maar bij HP vonden we in de lange modellenlijst onze zin niet, ondanks uiwisselbaarheid van de adaptor: mijn 2 portables van het werk zijn ook van HP. De goedkope modellen waren véél minder duur, maar vooral ook veel minder kwaliteit. En stiekem vielen we toen allebei voor 'n MacBook Pro.

En omwille van support, AZERTY i.p.v. QWERTY en ook een klein prijsvoordeel namen we die toch liever meteen uit België mee. Onze eerste conclusies?
  • Liefde maakt blind: hoewel, niet helemaal, want de prestaties van de Macbooks zijn sowieso goed en het design is om je vingers bij af te likken. Ook de modellenlijst is elegant kort, maar je vindt er als controlefreak en Dell-klant toch je "goesting" in.
  • Verliefde mensen geven meer geld uit - MacBooks zijn duur en elk extra modelletje doet de prijs honderden Euro's opspringen. Zo wordt het prijsverschil met de onderkant van de markt wel héél groot. De huiveringen daarvan maken de keuze moeilijker, maar op een rare manier ook makkelijker: al keken we wel 'ns heel even naar hun topmodel, voor zoveel prijsverschil kies je toch al snel voor een compromis. 5 minuutjes afwegen en met de 4GB-versie van de erg draagbare 13" onder de arm terug naar Tsjechië.
  • En hier ter plaatste bleek ons "vreemdgaan" van pc naar de Mac... nog meer anders dan verwacht. Niks verloopt hetzelfde: elk simpel detail op Mac verschilt compleet van de pc-wereld en je kent even niks meer van computers. Sommige dingen zijn verschrikkelijk wennen, maar de voordelen zijn nog talrijker dan verwacht met verbeteringen op vele vlakken: het geheel is sowieso aangenaam anders. Op die manier vond Apple de computer mooi opnieuw uit.
Misschien hadden we de tijdsdruk van het weekendje in België nodig om de pc op te geven. Een tikkeltje impulsief, maar enkel al experimenterend ontdek je wat beter kan: wie niet waagt, niet wint. Eigenlijk altijd al voor "kunnen we zonder pc en is het niet beter zo"-achtige experimentjes zoals deze in de wieg gelegd.

Gaan we nog ooit terug? Zeg nooit nooit. En een week is te snel om de knoop definitief door te hakken, maar misschien niet.

En voor alle duidelijkheid... de titel van deze blog geldt tot nader order enkel figuurlijk: hout vasthouden, maar letterlijk is onze Apple nog niet gevallen. En hopelijk brengen de kids daar niet te snel verandering in :-)

Geen opmerkingen: