Sinds enkele weken slapen onze kindjes samen op één kamer. Eigenlijk was het tijdelijk omdat we bezoekers met kindjes een extra slaapkamer wilden geven. Maar toen het bezoek terug naar huis was, wilde Elien bij Jarne blijven liggen. Intussen hebben we hun bedjes wel verzet naar de grootste kamer, zodat Elien niet met haar bed tegen de gordijnen slaapt. Maar eigenlijk valt dat samen slapen goed mee. Meestal moet ik er niet of maar één keer per nacht uit. Het is ooit anders geweest :-)
Vannacht was het echter weer eens prijs. Rond 3u45 ineens een piepstemmetje: "Mama". Mama draait zich nog eens om, maar een paar minuutjes later weer: "Mama, vast". Mama dus richting kinderkamer om daar tot de ontdekking te komen dat Jarne met zijn beentje tussen zijn matras en de muur zat. Hem even opgepakt geknuffeld en weer in bed gelegd. En ook mama terug naar haar eigen bed.
Een half uurtje later weer een piepstemmetje: "Mama, vast". Mama weer naar de kinderkamer. Daar aangekomen vond mama Jarne niet direct terug in zijn bed. Meneer had zo hard tegen de muur geduwd dat zijn bed verschoven was en hij lekker opgerold in zijn deken tussen het bed en de muur stak. Mama heeft zijn bed nog een beetje moeten verschuiven om hem er weer tussenuit te krijgen. We zullen dus eens moeten kijken of we zijn bed niet kunnen blokkeren, anders zie ik onze kapoen er nog wel een leuk nachtelijk spelletje van maken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten