We kozen voor een wandeling van zo'n 12km, niet vlak. Maar Jarne en Elien hebben zeer flink gestapt. De zoektocht naar eerst de blauwe en daarna de groene pijltjes hield ze razend gemotiveerd. En de uitzichten waren... onbeschrijflijk. De forse klim was niet zo evident met buggy en zonder domweg vergeten draagdoek, maar bracht het hoogtepunt van de wandeling: het Trosky-kasteel. Of liever ruïne, maar daarom niet minder knap. De 2 overblijvende torens staan symbool voor de streek en domineren het uitzicht. Vanop de torens heb je prachtige vergezichten, met o.a. uitkijk op andere heuvels en kastelen. Mij deed 't bij momenten denken aan de betere "Lord of the Rings" scenes, zij het dat met een bijzonder aangenaam zomerzonnetje. De kinderen vonden het geheel alvast ook heel sprookjesachtig.
Elien had even bang van de "prikkeplanten" (zeg maar netels), het piepkleine kevertje in het kasteel en de koe in de wei waar de wandeling door ging. Maar hoogtevrees heeft dochterlief duidelijk niet. Zonder de minste twijfel op de hoge trappen richting torens en ze zei verschillende keren enthousiast "kijk papa, supermooi". De eerste keer dat ik ze zo verwonderd zie over de natuur. Goed dat we dit samen gedaan hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten