Wat een week

Eigenlijk wisten we 't op voorhand. Maar de week was wel erg druk.

• Maandagavond naar Londen. Voor 'n conferentie. Boeiend, maar ook super-vermoeiend. Ook omdat ik 's avonds toch even door de stad wou wandelen. En 's morgens telkens wou gaan lopen. Om iets van de stad te zien. En dat laatste ook omdat ik volgende week vrijdag (20/juni) in Brecht wil meelopen: ik heb er de eerste 16j uit mijn leven gewoond!
  
• Indrukken van Londen? Prima food. Prima weer ook, net als mijn vorige bezoek: wellicht ben ik de enige die Londen met 30° associeëert :-d Alleen jammer dat de airco in de Radisson SAS compleet kadul sloeg. Verder wordt er nog steeds paard gereden in Hyde park en zat mijn hotel sjokvol Chinezen. Oh ja, er werken alleen nog maar niet-Britten (Polen, Tsjechen, Indiërs, ...) in de horeca en door de congestion charge rijden er alleen nog poepsjieke wagens door het nog steeds verzadigde stadscentrum: ik kan alleen maar met spijt vaststellen dat de Britten zowaar het befaamde kastensysteem geïmporteerd hebben uit hun Indische ex-kolonie ;-)
  
• Woensdagavond de late Eurostar uit Londen terug, samen met John Zachman op de trein. En mede door het uurverschil kom je dan rond middernacht thuis.
  
• Net tijd voor een nachtelijke knuffel aan mijn lieve gezinsleden. Want donderdag om 4u45 gaat de wekker alweer af. Voor de "zombievlucht" naar Praag: zo heet de vroege vlucht in de KBC-mond. Ondanks de zich opstapelende vermoeidheid wel een prima werkdag aldaar. En gelukkig al om 20u30 thuis, want mijn terugvlucht heeft "maar" één uurtje vertraging.
• Vrijdagmiddag ging het licht dan ook uit, wat de collega's vast gezien hebben. Ik was niet de enige op de meeting met wat concentratieverlies: mijn andere collega's hebben een even drukke kalender.
  
• Vrijdagavond: eindelijk de eerste avond samen met het gezin :-)
  
• Zaterdag een dag zonder plannen. Het is dan ook een dag zonder activiteiten geworden :-) Tenzij je Jarne's fameuze crisis meetelt natuurlijk ;-)
  
• Zondag is dat ruimschoots goedgemaakt. Elien en ik zijn gaan zwemmen. Daarna 1u30 duurloop. En afsluiten met een bezoekje aan een babyborrel van vrienden in Mechelen: ondanks de drukte zijn de kinderen superlief. En vallen ze 's avonds uitgeteld in slaap. Wat papa ook gaat doen, na deze blog, zie.

Coken met Boonen? Jammer doch ook niet geheel onverwacht. Breed uitgesmeerd in de pers want hij had als publiek figuur maar beter moeten opletten. Zo'n ster komt in "het wereldje" met misschien ook wat verkeerde vrienden al snel in een "waterval van waardenverval" terecht. Maar da's geen excuus. Want hoe je het ook bekijkt... coke snuiven doe je niet, vind ik. (Meer dan) een brug tever. Je laten pakken met maandenlang opspoorbare cocaïne is al bijna even dom dan het nemen in de eerste plaats. Al zal men "Tommeke, wat doe je nu?" wel verklikt hebben, gok ik.

Soit, hopelijk wordt de druk en de verleiding tot dit soort excessen er met al die (op zich dus zeer begrijpelijke) media-aandacht nu niet nog groter op. Boonen en de Tour? Mag een druggebruiker zijn beroep uitoefenen? Is hij geloofwaardig? Is de rest van het peloton, including een dit jaar ook buiten competitie op amfetamines betrapte Stefan Schumacher dat? Mixed feelings: dat ze het voor mijn part maar bekijken.